Δυστυχώς σε αυτόν τον ορυμαγδό των οικονομικών εξελίξεων το κλείσιμο των κοιτασμάτων της παιδείας μας πέρασε σχεδόν απαρατήρητο και όπου υπήρξαν αντιδράσεις τώρα κόπασαν.Θα ήθελα σίγουρα να γράψω μια ευχάριστη είδηση,αλλά δυστυχώς δεν μπορώ γιατί πολύ απλά δεν υπάρχει. Σίγουρα, θα μπορούσα να αναφέρω κάτι θετικό σε αυτό το ποτάμι των αρνητικών εξελίξεων για την Ελλάδα, αλλά το ρέμα τα τραβάει όλα. 1056 λιγότερα σχολειά από την νέα χρονιά δεν είναι λίγα.Ο αριθμός των συγχωνεύσεων – καταργήσεων χαρακτηρίζεται έκπληξη, καθώς συγχωνεύονται συνολικά 1.933 σχολεία και προκύπτουν 877 νέα, από το σύνολο των 16.000 σχολικών μονάδων. Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 1.523 σχολεία και προκύπτουν 672 νέα σχολεία. Στην δευτεροβάθμια εκπαίδευση συνενώνονται 410 σχολεία και προκύπτουν 205 νέα συγκροτήματα.Σίγουρα,κάποιες από αυτές τις συγχωνεύσεις είναι επιθυμητές και θετικές για την βελτίωση και την διευκόλυνση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.Αλλά δεν είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να κλείσουν σχολεία σε περιοχές που είναι απαραίτητα. Δεν μπορούνε τα παιδιά να διανύουνε χιλιόμετρα ολόκληρα καθημερινά από τα χωριά στις πόλεις ,μίλια αμέτρητα από ένα νησί σε άλλο. Αυτό πέρα από το ακατόρθωτο της υπόθεσης,επιφέρει και μια ψυχολογική καταρράκωση. Με δεδομένο ότι αρκετοί από τους κατοίκους θα μετακινηθούν προκειμένου να προσφέρουν στα παιδιά τους την καλύτερη δυνατή μόρφωση, το αποτέλεσμα θα είναι ο μαρασμός των τοπικών κοινωνιών. . Στο πρόσφατο παρελθόν έχει καταγραφεί η ερήμωση χωριών, των οποίων τα σχολεία καταργήθηκαν. Παράλληλα, είναι μεγάλος ο κίνδυνος να αυξηθεί η σχολική διαρροή κατά τη διάρκεια της υποχρεωτικής εκπαίδευσης ιδίως για οικογένειες χαμηλού εισοδήματος που δεν θα έχουν δυνατότητα μετεγκατάστασης. Αυτό επιβεβαιώνουν και σχετικές επιστημονικές έρευνες. Στην περίοδο που διανύουμε που καθημερινά βλέπουμε τα αποτελέσματα της αποτυχίας του μνημονίου,οι συγχωνεύσεις των σχολείων είναι το τελευταίο πράγμα που θα πρέπει να γίνει. Είναι σίγουρα επιθυμητός ένας εξορθολογισμός της παιδείας και μια αναμόρφωση του εκπαιδευτικού συστήματος αλλά σε καμία περίπτωση αυτό δεν μεταφράζεται με το κλείσιμο ή τη συγχώνευση σχολείων.Το πρόβλημα της εκάστοτε κυβέρνησης είναι ένα.Λαμβάνει αποφάσεις χωρίς να γνωρίζει τις ιδιαιτερότητες.Δεν είναι δυνατόν να αποφασίζει κάποιος από το γραφείο του στην Αθήνα για το τι πρόβλημα και τι λύση υπάρχει σε ένα χωριό της Φλώρινας και του Έβρου ,και πώς θα λυθεί ένα ζήτημα σε ένα νησί του Ιονίου και του Αιγαίου. Ξέρουνε εκεί στο Υπουργείο ότι υπάρχουνε μικρά νησάκια με 5-6 μαθητές που θα πρέπει καθημερινά να μετακινούνται έως και 30 μίλια για να πάνε σχολείο;Μάλλον όχι...Αλλά δεν τους ενδιαφέρει και πολύ.Αφού άλλωστε αυτοί κάθε μέρα θα πάνε στις δουλειές τους με τα αυτοκίνητα που τα πληρώνει ο ελληνικός λαός,ενώ θα στέλνουνε τα παιδιά τους σε ιδιωτικά κολλέγια. Βέβαια, αυτό έχει ως επακόλουθο τις απολύσεις εκπαιδευτικών παρά τα όσα λέγονται για την μετακίνηση καθηγητών σε άλλα σχολεία.Δε θεωρώ ότι η συγχώνευση σχολείων πρέπει να είναι προτεραιότητα σήμερα. Αντιθέτως θα έπρεπε να τίθενται ως ζητήματα αιχμής η πολύπλευρη στήριξη των εκπαιδευτικών προκειμένου να ασκήσουν το εκπαιδευτικό τους έργο, η ενίσχυση των μαθητών (π.χ. με προγράμματα αντισταθμιστικής αγωγής), η επίλυση των σοβαρών προβλημάτων υλικοτεχνικής και κτιριακής υποδομής που αντιμετωπίζουν τα σχολικά κτίρια σήμερα κ.ά. Αλλού πρέπει να στοχεύσουμε.Να κοιτάξουμε τον ήλιο και όχι το δάχτυλο που δείχνει τον ήλιο.Προτεραιότητα της κυβέρνησης θα πρέπει να αποτελεί το κλείσιμο πολυδάπανων δημόσιων υπηρεσιών που δεν προσφέρουνε τίποτα και έχουνε απλά δημιουργηθεί για να ικανοποιηθούν επιθυμίες και ρουσφέτια των τοπικών αρχόντων. Σίγουρα,δεν λέω ότι και οι υπηρεσίες δεν προσφέρουν έργο.Αλλά δεν είναι δυνατό σε έναν νομό να υπάρχουνε 5 και 6 εφορίες, καμιά δεκάδα δημόσιοι οργανισμοί αμφιβόλου έργου και προελεύσεως και άλλες τόσες υπηρεσίες δημοσίου και ιδιωτικού δικαίου που δεν έχουνε κάποια ουσιαστική αρμοδιότητα.Ήδη αρχίζουνε δειλά βήματα με έναν γενικό έλεγχο καταγραφής των δημόσιων υπηρεσιών της χώρας μας γιατί η κατάσταση πραγματικά είναι ανεξέλεγκτη. Υπάρχουν περίπου 10.000 οργανισμοί και υπηρεσίες, από τους οποίους οι μισοί είναι ανενεργοί.Τι σημαίνει αυτό; Απίστευτα έξοδα. Τα αφήνουνε να λειτουργούνε ακόμα,ενώ έχουνε υπολογίσει ήδη πόσα και ποια σχολεία θα κλείσουνε. Δεν θα ήταν πολύ καλύτερο οι δαπάνες όλων αυτών των υπηρεσιών να πήγαιναν στην αγορά βιβλίων , στη δημιουργία βιβλιοθηκών , στην ανάπτυξη της εκπαίδευσης μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων, στην βελτίωση των ήδη υπαρχουσών δομών διδασκαλίας; Σίγουρα ναι,αλλά ποιος νοιάζεται για μερικές χιλιάδες οικογένειες και μερικά εκατομμύρια παιδιά που αύριο θα βγούνε με ένα χαρτί από το σχολείο και το πανεπιστήμιο και θα μπούνε αυτομάτως στον ατελείωτο κατάλογο των ανέργων;Πιστέψτε με.Κανείς.
Κλείνοντας θα ήθελα από εδώ να συμβουλεύσω τους “300” ότι μέλημα τους πρέπει να είναι ο λαός και όχι η τσέπη τους. Είμαι σίγουρος όμως πως και τα επόμενα χρόνια δεν θα χει αλλάξει κάτι και ότι θα λέμε τα ίδια και τα ίδια.Εμείς εδώ είμαστε για να τους δώσουμε εύσημα αν κάνουνε κάτι καλό.Δεν θέλω να είμαι αρνητικός αλλά η ιστορία έχει δείξει πως δύσκολα γίνεται κάτι για το συμφέρον του λαού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου