1944-1958-2012...Ραντεβού με την Ιστορία...

 του Μάριου Κυριάκου

Λέγεται οτι η ιστορία κάνει κύκλους. Άλλοι το αποδέχονται και άλλοι οχι. Εγώ ανήκω στην πρώτη κατηγορία. 

Ναι λοιπόν! Ένας κύκλος που ξεκίνησε με το όραμα της μεταπολίτευσης, κλείνει σήμερα αφήνοντας πίσω του την πλήρη αποσύνθεση, την διάλυση του κράτους, του λαού και την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας με έναν τρόπο πολύ πιο έξυπνο και πολύ πιο ύπουλο απο την κατοχή της ναζιστικής Γερμανίας.

Οι βόμβες στον Πειραιά και στην Πάτρα έγιναν ανεργία, χαράτσια, περικοπές, ακρίβεια, στέρηση στα φάρμακα, στην στέγαση και στην τροφή. Η Καισαριανή πλέον δεν είναι ανοιχτή. Άλλωστε οι εν ψυχρώ εκτελέσεις ειναι μπανάλ για τους σύγχρονους δολοφόνους που δεν φοράνε μπότα και στρατιωτική στολή αλλά κοστούμι, γραβάτα και αντί για όπλο κρατάνε i-pad. Οι καιροί άλλαξαν. Μαζί με αυτούς άλλαξαν και οι τρόποι επιβολής και υποδούλωσης ενός λαού, που όσα λάθη και να έκανε τα τελευταία τριάντα χρόνια, ΟΥΤΕ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΕΦΤΙΑΞΕ, ΟΥΤΕ ΑΦΑΝΙΣΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥΣ ΠΛΗΘΥΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ ΤΟΣΟ ΣΚΛΗΡΑ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΑ!

Αυτός ο λαός με τα πολλά στραβά και τα πολλά καλα, που τα τελευταία χρόνια έγιναν είδος προς εξαφάνιση, βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε ένα σταυροδρόμι και καλείται για ακόμη μια φορά στην αδιάκοπη πορεία του μέσα στο χρόνο να κάνει το μετέωρο βήμα του στην ιστορία. Καλείται να ανοίξει έναν νέο κύκλο που είτε θα δώσει το στίγμα για την ριζική αλλαγή της πορείας, ειτε την μικρή παράταση της ντόπιας πολιτικής και επιχειρηματικής φαυλοκρατίας.

Το δίλλημα μεγάλο με τον φόβο να δηλώνει ξανά παρόν και τους εκπροσώπους της σηψης να προσπαθούν να κρατηθούν με νύχια και με δόντια, έχοντας για ακόμη μια φορα στο πλευρό τους τον ξένο παράγοντα, ο οποίος αποτελόυσε πάντα την χρυσή εφεδρεία στις δύσκολες καταστάσεις. Κάποτε ήταν τα τανκς του Τσόρτσιλ, οι βόμβες ναπαλμ στο Γράμμο και στο Βίτσι και ο αρχηγός της CIA στην Ελλάδα. Τώρα είναι τα spreads, το cross default, τα cds και το περιβόητο κλείσιμο της κάνουλας απο τον EFSF αν ο Έλληνας αποφασίσει να πει: "ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ!!!"

Σε αυτό ακριβώς το σημείο έρχεται ξανά στο προσκήνιο η Αριστερά. Η Αριστερά που πάντα σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της νεότερης εποχής του ελληνικού κρατους δήλωνε παρούσα και προσπαθούσε να δώσει λύσεις. Λύσεις για τις οποίες πάλεψε με το αίμα της, τα όπλα της, τις εκτελέσεις της και τις εξορίες της. Κανένας άλλος πολιτικός χώρος δεν έχει νιώσει τόσο πόνο και θλίψη για τις ιδέες του. Κανένας άλλος χώρος, οταν η πατρίδα βρέθηκε σε κίνδυνο ακόμη και με αφανισμό, δεν βγήκε μπροστά για να πολεμήσει. Προτίμησαν είτε να λουφάξουν λέγοντας πως είναι αδύναμοι, είτε να συνεργαστούν με τους επίδοξους κατακτητές, όποια μορφή κι αν είχαν αυτοί μεσα στην πορεία του χρόνου.

Πάντα στις τάξεις της υπήρχαν φωτεινά μυαλά και σπουδαίοι άνθρωποι που την κρίσιμη στιγμή δεν μπόρεσαν να συνεργαστούν σωστά και έγιναν λάθη μοιραία που στέρησαν την δυνατότητα στον λαο να ζήσει διαφορετικά και πιο ελεύθερα. Το παρελθόν πρέπει να διδάξει ωστέ να μην επαναληφθούν.

Το 1944 ηταν το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ. Το 1958 η ΕΔΑ.

Τώρα λοιπόν, εν ετη 2012, τα εφερέ έτσι η μοίρα και είναι η σειρά του ΣΥΡΙΖΑ. Πολλούς τους ξυνίζει αυτό. Αναρωτιούνται τι σχεση μπορεί να έχει ο Τσίπρας με τον Άρη και ο Δραγασάκης με τον Μπελογιάννη ή τον Λαμπράκη. Προφανώς και δεν τίθενται συγκρίσεις. Οι αποστάσεις είναι χαώδεις και ο ιστορικός του μέλλοντος θα κρίνει αν θα παραμείνει αυτό ή θα αλλάξει.

Όμως αυτή τη στιγμή ο μόνος πολιτικός οργανισμός που βγαίνει έμπρακτα μπροστά, ζητώντας να δώσει λύσεις ειναι ο ΣΥΡΙΖΑ. Το αν θα πετύχει ή οχι ειναι ένα μεγάλο θέμα που εξαρτάται από πολλούς παράγοντες. Το ουσιαστικό ζήτημα όμως είναι η θέληση του να προσπαθήσει να ανατρέψει την υπάρχουσα κατάσταση στην εργασία, την υγεία, την οικονομία και την καθημερινότητα του απλού πολίτη που αυτή τη στιγμή αισθάνεται περικυκλωμένος από μια μαυρίλα που δεν τον αφήνει να ανασάνει και να ονειρευτεί. Κάθε άλλαγη που θα προσπαθήσει να φέρει, θα ειναι ταυτόχρονα και μια ανάσα για την χώρα.

Ο δρόμος δεν είναι εύκολος. Οι εχθροί πολλοί και με αρκετές παγίδες για να μπλοκάρουν την όποια αλλαγή προς όφελος του κόσμου. Είναι όμως προτιμότερος απο τον δρόμο του βέβαιου θανάτου και της διάλυσης του ελληνικού λαού από τους δήθεν εγγυητές της σταθερότητας, οι οποίοι τον έφεραν στο χείλος του γκρεμού. Κάθε ψήφος στον ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί και ενα βροντερο ΟΧΙ στην εξαθλιωση και την φτώχεια που μας παρουσιάζουν για μονόδρομο προς την σωτηρία. Η σωτηρία της χώρας δεν θα έρθει με 400 ευρώ χωρίς εργασιακά δικαιώματα. Ούτε με διαλυμένα νοσοκομεία και σχολεία.

Η σωτηρία θα έρθει με σκληρή δουλειά, αγώνες και ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ!!!

Ο ΣΥΡΙΖΑ αυτή τη στιγμή είναι στον σωστό δρόμο και ελπίζω οτι θα μείνει. Το γεγονός οτι βρίσκεται στην ορθή πορεία αποδεικνύεται από τον λυσσαλέο πόλεμο που δέχεται απο τα τεως μεγάλα πολιτικά κομμάτα, τους μεγαλοεπιχειρηματίες και μεγαλοτραπεζίτες που ελέγχουν τα καθεστωτικά ΜΜΕ και φυσικα την... χρυσή εφεδρεία των ξένων παραγόντων που με κάθε τρόπο προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο ωστέ να μην γίνει η αλλαγή της πορείας. Ωστέ να μην κινδυνεύσουν τα βρώμικα σχέδια τους για την υποδούλωση με σύγχρονο και μοντέρνο τρόπο του ελληνικού λαου. Ο ΣΥΡΙΖΑ δηλαδή βρίσκεται απέναντι σε ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΥΣ ΕΦΕΡΑΝ ΕΔΩ ΤΗΝ ΧΩΡΑ ΠΛΟΥΤΙΖΟΝΤΑΣ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ 10 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΤΩΡΑ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ!!!

Ένα μεγάλο λάθος που έκαναν ομως ολοί αυτοί οι κύριοι ήταν πως παρα τις τρομερές σπουδές τους και τα σουπερ πτυχία τους ξέχασαν να διαβάσουν λίγη ιστορία. Γιατί αν την διάβαζαν θα καταλάβαιναν οτι ο Έλληνας στα δύσκολα ΔΕΝ ΦΟΒΑΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΤΟΥ!

Μπορει να πονέσει, να πεινάσει ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΑΔΟΘΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΟΛΕΜΗΣΕΙ!!!

Παλιότερα πολέμησε με τα όπλα του, τον ηρωισμό του και την αυταπάρνηση του. Σήμερα καλείται να πολεμήσει με ένα όπλο πολύ πιο έξυπνο που αν το χρησιμοποιήσει σωστά μπορεί να φέρει καίριο πλήγμα στους εχθρους του. ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΨΗΦΟΣ ΤΟΥ ΟΠΩΣ ΑΠΟΔΕΙΧΤΗΚΕ ΣΤΙΣ 6 ΤΟΥ ΜΑΗ!

ΣΤΙΣ 17 ΤΟΥ ΙΟΥΝΗ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΣΤΙΓΜΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΤΟ ΤΕΛΕΙΩΤΙΚΟ ΧΤΥΠΗΜΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙ ΕΝΑΝ ΝΕΟ ΚΥΚΛΟ!

ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΑΧΗΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ ΑΝ ΤΕΛΙΚΑ ΑΦΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΚΡΑΙΟ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΟΥ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ ΤΟ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΟ ΤΟΥΣ ΕΡΓΟ!!!

1944-1958-2012

67 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΑΡΗ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ!
HΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΔΙΚΑΙΩΘΟΥΝ ΟΣΟΙ ΘΥΣΙΑΣΤΗΚΑΝ ΣΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΜΙΑ ΕΛΛΑΔΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ, ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΣ ΚΟΙΤΑΞΟΥΝ ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ ΑΠΟ ΨΗΛΑ, ΓΙΑΤΙ ΒΑΔΙΣΑΜΕ ΣΤΑ ΧΝΑΡΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ ΜΑΣ ΔΕΝ ΛΥΓΙΣΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΑΘΗΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΨΗΛΑ!

Εκεί που τελειώνει η λογική αρχίζει…το Πάντειο!

Του Γιάννη Πήλιουρα

Πολλές φορές για να συγκρίνουμε την παρακμή της ελληνικής πραγματικότητας χρησιμοποιούμε ως μέτρο σύγκρισης υποδεέστερες στα δικά μας μάτια χώρες όπως η Αλβανία. Και επειδή το θέμα μας είναι το Πάντειο, σας πληροφορώ ότι σε πρόσφατο ταξίδι μου στα εξωτικά Τίρανα, έκανα την τραγική διαπίστωση ότι υπάρχουν πολύ καλύτερα αλβανικά πανεπιστήμια σε υποδομές και οργάνωση από το πανεπιστήμιο της Συγγρού.

Φανταστείτε ένα Πανεπιστήμιο καθαρό, με φύλαξη, βασικές υλικοτεχνικές υποδομές (προτζέκτορες, μικρόφωνα) γραμματεία που λειτουργεί μέχρι αργά το απόγευμα, τυπικές λειτουργίες στο Ίντερνετ (ανάρτηση βαθμών, δηλώσεις μαθημάτων, πληροφορίες κι ανακοινώσεις) και απρόσκοπτη λειτουργία χωρίς φασαρίες (απεργίες, καταλήψεις κλπ.) Κι αν όλα αυτά φαίνονται υποτυπώδη για κάποιον που φοιτά σε οποιοδήποτε άλλο πανεπιστήμιο του κόσμου, υπάρχουν ελληνικά πανεπιστήμια που δεν έχουν ούτε αυτά. Μπορεί βέβαια το Πάντειο Πανεπιστήμιο να υπερτερεί στο θεωρητικό πλαίσιο των γνώσεων που μεταδίδει  και των καθηγητών που διδάσκουν, παρόλα αυτά όμως το πλεονέκτημα αυτό φαντάζει μηδενικό όπως ένας  εξελιγμένος υπολογιστής χωρίς ρεύμα.

Ένα τρομερό παράδειγμα για το πόσο σπάταλο και δυσλειτουργικό μπορούσε να γίνει το Πάντειο είναι το φετινό φαινόμενο της έλλειψης χαρτιού για φωτοτυπίες που δήλωναν οι γραμματείες. Κάτι που πριν κάποια χρόνια ήταν δεδομένο, μια λεπτομέρεια στα έξοδα του κάθε τμήματος. Οι «ευαισθητοποιημένοι» για τα κοινά φοιτητές κατηγορούν το Υπουργείο Παιδείας, την Τρόικα, την Μέρκελ κλπ. Όμως κανένας φωστήρας δεν αναφέρει ούτε για αστείο ότι επι χρόνια η κάθε παράταξη είχε δικαίωμα να βγάζει  το χρόνο 20.000 φωτοτυπίες δωρεάν!

                                                                                                                                                     

Παρόμοιο με το παραπάνω είναι και η τραγική περίπτωση της Εστίας του Παντείου που κρίθηκε ακατάλληλη λόγω των σεισμών του 1999 αλλά το ισόγειο χρησιμοποιείται μέχρι σήμερα για τη σίτιση των φοιτητών! Το υπόλοιπο πολυόροφο κτίριο παραμένει υπό κατάληψη από τους γνωστούς επαναστάτες, που το χρησιμοποιούν για τις παράνομες δραστηριότητές τους, την ώρα που το κράτος πληρώνει κάθε χρόνο 100.000 € περίπου για στέγαση των φοιτητών σε ξενοδοχείο του κέντρου!

Τα ανωτέρω περιστατικά σίγουρα δεν τα δημιούργησε ούτε η τρόικα ούτε το μνημόνιο. Κανείς δεν είναι άμοιρος ευθυνών, αφού ούτε οι ίδιοι οι φοιτητές μέχρι χθες φαινόταν να νοιάζονται, θεωρώντας από ένα σημείο κι ύστερα τις δυσλειτουργίες αυτές δεδομένες, προσπερνώντας τα προβλήματα. Όμως, τώρα κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να προσπεραστεί έτσι, αφού δεν υπάρχουν ούτε τα πιο βασικα!

Μην προσβάλουμε λοιπόν την τιμή και την υπόληψη των αλβανικών πανεπιστημίων. Είμαστε πολύ πιο κάτω απ’ όσο φανταζόμαστε και θα βρεθούμε ακόμη πιο χαμηλά όσο δεν βγάζουμε τις παρωπίδες και δεν ξεκινήσουμε την αλλαγή από εμάς τους ίδιους, στο χώρο που ζούμε καθημερινά. Γιατί το βαρέλι δεν έχει πάτο!

«Πάλευα μόνος και το πολιτικό σύστημα κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου...»

Την πολιτική που ακολούθησε επί δύο χρόνια ως πρωθυπουργός υπερασπίστηκε ο Γιώργος Παπανδρέου από το βήμα του Εθνικού Συμβουλίου του ΠΑΣΟΚ, επιχειρηματολογώντας υπέρ της απόφασής του να κινηθούν οι διαδικασίες για την εκλογή νέου προέδρου στο ΠΑΣΟΚ μετά την ολοκλήρωση του PSI και την υπογραφή της νέας δανειακής σύμβασης.

Συγκεκριμένα πρότεινε εκλογή της νέας ηγεσίας πριν τις εθνικές εκλογές: «Με εκτίμηση για εκλογές στο τέλος Απριλίου η εκλογή του νέου αρχηγού μπορεί να γίνει τον Μάρτιο. Προετοιμάζουμε προγραμματική συνδιάσκεψη πριν τις εκλογές και τακτικό συνέδριο τον Ιούνιο. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν εθνικά επιζήμιο. Δεν προτίθεμαι να συναινέσω σε οποιαδήποτε άλλη πρόταση. Να μιλήσουν όλοι και να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Δε διανοούμαι να μπουν μπροστά από το εθνικό συμφέρον ιδιοτέλειες και προσωπικές φιλοδοξίες. Αν εγκαταλείψουμε τις αρχές για τις καρέκλες το κίνημα θα είναι πουκάμισο αδειανό».

"Πολλοί περιμένουν να μιλήσω για την επόμενη μέρα στο κόμμα μας" ανέφερε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και συνέχισε λέγοντας: "Αλλά επόμενη μέρα για το κόμμα δεν υπάρχει χωρίς επόμενη μέρα για τη χώρα. Αυτό είναι το μείζον και κανείς δε μπορεί να αποστρέφει το βλέμμα του από αυτό".
Τόνισε δε ότι ο ίδιος θέλει "καθαρές σχέσεις, αλλά υπάρχουν εκβιασμοί". Είπε ότι δεν έχει "προσωπική βεντέτα με κανέναν, αλλά αυτή η μάχη πρέπει να κερδηθεί για την Ελλάδα. Είναι μια μάχη που πρέπει να δώσει η όποια ηγεσία εκλεγεί του ΠΑΣΟΚ".

Κάνοντας αυτοκριτική, ο κ. Παπανδρέου είπε ότι «ως κίνημα αποκοπήκαμε από την κοινωνία, στέφοντας το βλέμμα στο κράτος. Μια συντηρητική πρακτική. Αποφύγαμε τη χρεοκοπία, αλλά δεν τα καταφέραμε στα καθημερινά».

Και συνέχισε: "Πολλοί με παρεξηγούν. Θεωρούν την ευγένειά μου ως αδυναμία. Αλλά έχω πάρει τις πιο δύσκολες αποφάσεις των τελευταίων ετών. Ναι εγώ. Έχω απωθήσει προσωπικές φιλοδοξίες. Έχω συγκρουστεί με διάφορα συμφέροντα. Έχω δεχθει άναδρες επιθέσεις στην οικογένειά μου. Θα θυμίσω μια φράση του Ανδρέα: εδώ είμαι χτυπήστε εμένα. Αυτή τη μάχη εγώ θα τη δώσω από όπου κι αν βρίσκομαι. Όλοι πρέπει να τη δώσουμε».
 
Για την οικονομία ο κ. Παπανδρέου είπε: "Αποφύγαμε τη χρεοκοπία, με ό,τι μέσα είχαμε" και πρόσθεσε: "Δεν αργήσαμε να πάρουμε μέτρα. Δεν ήθελα. Ήθελα να αποφύγω τις οριζόντιες περικοπές!". Εντύπωση προκάλεσε η αναφορά του στο μνημόνιο: "Το μνημόνιο δεν έλυσε τα προβλήματα αλλά αποφύγαμε την χρεοκοπία", είπε ο κ. Παπανδρέου. "Έχουμε διαφύγει από τον κίνδυνο; Όχι, αλλά μέχρι σήμερα η χώρα τον έχει αποφύγει" υποστήριξε ο κ. Παπανδρέου. "Σας παρακαλώ να βγάλετε από το μυαλό σας τις προσωπικές φιλοδοξίες και να ακούσετε έναν άνθρωπο που σε 2 χρόνια τα είδε και τα έζησε όλα", ήταν η χαρακτηριστική φράση του.
"Όποια κι αν είναι η κριτική που μου ασκήθηκε έζησα πιο κοντά από τον καθένα το τι θα πει χρεοκοπία. Τι θα πει μοναξιά", επισήμανε και συνέχισε: "Να παλεύεις μόνος σου σε ένα πολιτικό σύστημα το οποίο κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου. Και με μια βολεμένη ολιγαρχία που δεν ήθελε να αλλάξει τίποτα στη χώρα. Ήξερε όμως να συνομωσιολογεί και να συκοφαντεί. Δε λυπάμαι και δεν μετανιώνω. Είμαι περήφανος. Συγκρουστήκαμε με πολλά συμφέροντα. Οι βολεμένοι των προηγούμενων 10ετιών λύσαξαν. Προσπάθησαν να βάλουν τα πλοκάμια τους και μέσα στο κόμμα. Αλλά εγώ είμουν αποφασισμένος".  Και συνέχισε: «Θα έπρεπε να έχουμε χρεοκοπήσει από τις 19 Μαΐου του 2010. Αυτό κανείς όψιμος αντιμνημονιακός δε μπορεί να το αγνοεί. Η μάχη συνεχίζεται. Όποιος πιστεύει ότι θα μπορούσε να κάνει καλύτερη διαπραγμάτευση απλά κοροΐδεύει τον κόσμο. Η πολιτική μας ήταν ο μόνος δρόμος. Είναι αδιανόητο εμείς να εμφανίζουμε πολιτικό πρόβλημα την ώρα που άλλοι σύρονται στις επιλογές μας. Αυτό θα το πληρώσουμε. Όποιος και να κυβερνήσει την ίδια πολιτική θα ακολουθήσει. Ότι άλλο κι αν λέει κοροΐδεύει τον κόσμο. Με οριζόντια και δύσκολα μέτρα κρατηθήκαμε στη ζωή, αλλά είναι οι δομικές αλλαγές που θα μας επιτρέψουν να ζούμε καλύτερα. Η εφαρμογή είναι η λέξη κλειδί. Τελείωσαν πλέον τα φθηνά δανεικά. Η Ελλάδα οφείλει να επενδύσει στην παραγωγή».

Επέμεινε δε στη θέση του για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος: «Θα ήταν λυτρωτικό για τον ελληνικό λαό. Δεξιά και αριστερή αντιπολίτευση φοβήθηκαν. Αλλά σήμερα αυτή η πρόταση έχει ξεκινήσει μια μεγάλη συζήτηση στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ».


Επίθεση στη ΝΔ
"Η ΝΔ μας πέταξε την καυτή πατάτα. Κρύβοντας τα πραγματικά στοιχεία. Και τώρα λέει πως το ΠΑΣΟΚ κορόιδεψε τον ελληνικό λαό" τόνισε ο κ. Παπανδρέου και συνέχισε λέγοντας: "Εμείς αποτρέψαμε τη χρεοκοπία, ενώ οι προηγούμενοι έδειξαν πλάτη. Βάλαμε την Ελλάδα πάνω από το προσωπικό και κομματικό συμφέρον".

Η Ελλάδα πληρώνει το σοσιαλισμό

Η ευρύτερη αριστερά προσπαθεί να παρουσιάσει ως λύση του οικονομικού προβλήματος της Ελλάδας, τις πολιτικές εκείνες που την οδήγησαν στη χρεοκοπία.

Δημήτρης Ε. Θωμάς , Πηγή : Skai.gr

Τα ιδεολογικά στερεότυπα που κυριαρχούν στην Ελλάδα, κυρίως λόγω των ενοχών που νιώθει η ευρύτερη συντηρητική παράταξη, λόγω λαθών και παραλείψεων του πρόσφατου ή απώτερου ιστορικού παρελθόντος, έχουν αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη, που σε γενικές γραμμές πιστεύει ότι η καταστροφή της ελληνικής οικονομίας οφείλεται στο διεθνή καπιταλισμό και τη φιλελεύθερη οικονομική πολιτική που υποτίθεται ότι εφαρμόστηκε στην Ελλάδα από διαδοχικές κυβερνήσεις, είτε της κεντρο – αριστεράς είτε της κεντρο –δεξιάς. Σχεδόν κανείς όμως δεν αντιλαμβάνεται, και πολλοί αρνούνται να ομολογήσουν, κυρίως λόγω προσωπικού οφέλους, ότι τα οικονομικά δεινά της Ελλάδας προκαλούνται από τις σοσιαλιστικές πολιτικές που εφαρμόζονται ακόμη και σήμερα. 

Διακριτικό στοιχείο μεταξύ φιλελεύθερης και σοσιαλιστικής οικονομικής πολιτικής είναι η φορολογία και το ύψος των φορολογικών συντελεστών. Στα σοσιαλιστικά συστήματα οι φόροι είναι υψηλότεροι και στα φιλελεύθερα χαμηλότεροι. Όπως έγραψε η εφημερίδα Εστία, σε πρωτοσέλιδο άρθρο της στις 16 Δεκεμβρίου, η Ελλάδα έχει τους υψηλότερους φορολογικούς συντελεστές στην Ευρώπη. Ο ανώτατος φόρος εισοδήματος είναι 50%, 45% συν 5% η έκτακτη εισφορά, ενώ για τους μη μισθωτούς υπάρχει και προκαταβολή φόρου για το επόμενο έτος 55% επί του φόρου. Ο ανώτατος συντελεστής φόρου εφαρμόζεται από τις 100.000 ευρώ και άνω, κάτι που δεν ισχύει σε καμία χώρα της Ευρώπης. 

Προ διετίας, στα επιχειρηματικά κέρδη ίσχυε φορολογικός συντελεστής 25%, με τη φορολογική πολιτική του ΠΑΣΟΚ από το 2009 και εντεύθεν, τα διανεμόμενα κέρδη εντάσσονται στην κλίμακα φυσικών προσώπων, με το συντελεστή φόρου να φθάνει και το 50%, στα περισσότερα ευρωπαϊκά κράτη τα διανεμόμενα κέρδη φορολογούνται με συντελεστή από 10% ως και 20%. Ο Φόρος Προστιθέμενης Αξίας είναι σήμερα 23% από 18% που ήταν στο πρόσφατο παρελθόν, και είναι ένας από τους υψηλότερους στην Ευρώπη. Η σοσιαλιστική λαίλαπα ώθησε πολύ ψηλά και τον ειδικό φόρο κατανάλωσης. 

Το ΠΑΣΟΚ επανέφερε τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας, που με το ληστρικό 2% ετησίως επί της αξίας του ακινήτου, συν την έκτακτη εισφορά μέσω της ΔΕΗ, μπορεί δικαιωματικά να χαρακτηριστεί δήμευση περιουσίας στο όνομα του ανάλγητου σοσιαλιστικού κράτους που εξυπηρετεί τα κομματικά και στενά του συμφέροντα, υπηρετώντας μια ιδεολογία που έχει εξελιχθεί σε παραθρησκεία στα όρια του παραλογισμού και της ταξικής εμπάθειας. Οι ιδιοκτήτες ακινήτων έφτασαν στο σημείο να πληρώνουν ουσιαστικά ενοίκιο στο κράτος που τους εκβιάζει θεωρώντας τους εύκολα θύματα, την ώρα που αφήνει τους ιέρακες της φοροδιαφυγής να οργιάζουν. 

Το ύψος των φορολογικών συντελεστών της Ελλάδας δεν συναντάται σε καμία άλλη χώρα της Ευρώπης, ίσως και του κόσμου, ενώ οι πολίτες έχουν μετατραπεί σε οικονομικά υποζύγια της κομματοκρατίας που προσπαθεί να διατηρήσει τα προνόμια της, ακόμη και εν μέσω της ουσιαστικής χρεωκοπίας της χώρας. Το σίγουρο είναι ότι αυτή η πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα με παραλλαγές, εδώ και δεκαετίες, δεν είναι φιλελεύθερη, είναι ουσιαστικά και πρακτικά σοσιαλιστική, κρατικιστική και ανάλγητη, και πνίγει την ιδιωτική πρωτοβουλία και την ατομική δημιουργικότητα, έννοιες που αποτελούν προϋποθέσεις για να βγει η χώρα από την κρίση. 

Τα σοσιαλιστικά συστήματα διακρίνονται από τα φιλελεύθερα, κυρίως από το ρόλο του κράτους και την έκταση του κρατικού παρεμβατισμού στο οικονομικό γίγνεσθαι. Στα σοσιαλιστικά συστήματα το κράτος είναι μεγάλο και παρεμβαίνει παντού, ρυθμίζοντας τα πάντα, υποδυόμενο ακόμη και τον επιχειρηματία. Αντίθετα στα φιλελεύθερα συστήματα το κράτος ασκεί ρόλο εποπτικό και ρυθμιστικό, αφήνει ελεύθερες τις επιχειρήσεις να αναπτυχθούν, και δεν παρεμβαίνει, για παράδειγμα για να διασώσει επιχειρήσεις που απέτυχαν και χρεοκοπούν. Αντίθετα οι σοσιαλιστές καταδιώκουν και αποδομούν την έννοια της επιχειρηματικότητας και του κέρδους, και διογκώνουν για κοινωνικούς λόγους όπως λένε τη γραφειοκρατία και τις κρατικές επιχειρήσεις, με τα γνωστά σε όλους τραγικά οικονομικά αποτελέσματα. 

Το σίγουρο είναι ότι κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι η σημερινή κατάσταση του χρεωκοπημένου κράτους –δεινόσαυρου που βυθίζει την οικονομία στην ύφεση και την ανυποληψία, είναι προϊόν φιλελεύθερης πολιτικής. Η υψηλή φορολογία, η δαιμονοποίηση της επιχειρηματικότητας και του κέρδους, η αδίστακτη και διεφθαρμένη γραφειοκρατία, ουσιαστικά η χρεωκοπία και η αδυναμία παραγωγής καταναλωτικών προϊόντων που έχει ανάγκη η χώρα για να είναι αυτάρκης και να μπορεί να σταθεί δυνατή και ανεξάρτητη, είναι αποτελέσματα του σοσιαλ – κρατισμού που κυριαρχεί στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες. 

Ο λαϊκισμός και η αριστερή προπαγάνδα που οδήγησαν την Ελλάδα στην καταστροφή δεν διστάζουν να συκοφαντούν τον καπιταλισμό και την φιλελεύθερη πολιτική και να ζητούν περισσότερο σοσιαλισμό, την ώρα που η χώρα καταρρέει και βυθίζεται στην ύφεση, επενδύοντας παράλληλα σε μια πιθανή τυπική διεθνή χρεωκοπεία της Ελλάδας για να εξασφαλίζουν το πολιτικό τους μέλλον και να μετατρέψουν όλους τους Έλληνες σε προλετάριους, υποσχόμενοι μετά ότι θα τους διασώσουν, πιθανώς βάσει προτύπων της Κούβας ή της Βόρειας Κορέας. 

Την ώρα που οι περισσότεροι καλοπληρωμένοι και καλοβολεμένοι ακαδημαϊκοί της χώρας σιωπούν, την ώρα που η μεσαία τάξη και δεκάδες χιλιάδες επιχειρηματίες και επαγγελματίες καταστρέφονται, και την ώρα που οι βουλευτές δίνουν πριμ παραγωγικότητας στους ομολογουμένως σκληρά εργαζόμενους υπαλλήλους της Βουλής, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης στους ψηφοφόρους τους, οι πολιτικοί που πιστεύουν ότι μπορούν να βοηθήσουν την Ελλάδα, σε όποια παράταξη και αν ανήκουν σήμερα, οφείλουν να πουν τα πράγματα με το όνομα τους και να στηρίξουν την αλήθεια. 

Το σίγουρο είναι πως η ευρύτερη αριστερά δεν μπορεί να δώσει καμία προοπτική στη χώρα, γιατί ζει στο δικό της ιδεολογικό όνειρο που είναι παντελώς εκτός διεθνούς πραγματικότητας, ενώ το σοσιαλιστικό, υποτίθεται, ΠΑΣΟΚ οδεύει προς την κατάρρευση και ίσως τη διάσπαση, οι μόνοι πολιτικοί και κόμματα που θα επιβιώσουν και θα μακροημερεύσουν, θα είναι αυτοί που θα πουν την αλήθεια, και μόνον την αλήθεια και δεν θα χαϊδέψουν αυτιά. Η οικονομική και πολιτική θύελλα έρχεται και θα σαρώσει τα πάντα. Οι περισσότεροι ελπίζουν ότι μέσα από την αναταραχή θα αναδειχθεί κάτι νέο και δυνατό που θα πάει την Ελλάδα μπροστά.