
Συμπληρώνονται σήμερα 44 χρόνια από το στρατιωτικό πραξικόπημα στην Ελλάδα, το οποίο είχε σαν εμπνευστές τον ταξίαρχο Στυλιανό Παττακό και τους συνταγματάρχες Γεώργιο Παπαδόπουλο και Νικόλαο Μακαρέζο.
Εκείνη την περίοδο στην Ελλάδα, πρωθυπουργός ήταν ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, αρχηγός της ΕΡΕ, ενώ οι επόμενες εκλογές είχαν προκηρυχθεί για τις 28 Μαΐου του ίδιου χρόνου.
Το πρωί της 21 Απριλίου 1967, η ομάδα των Παπαδόπουλου, Παττακού και Μακαρέζου πήρε την κατάσταση στα χέρια της και προχώρησε στο στρατιωτικό πραξικόπημα επιβάλλοντας στρατιωτικό νόμο και τη χούντα των συνταγματαρχών. Οι ίδιοι και οι οπαδοί τους το ονόμασαν «επανάσταση».
Τανκς μπροστά στη Βουλή των Ελλήνων
Τα πρώτα τανκς βγήκαν στις 2 τα ξημερώματα, για να καταλάβουν όλα τα στρατηγικά σημεία της πρωτεύουσας (Βουλή, Υπουργεία, ΕΙΡ, ΟΤΕ, Ανάκτορα). Την ίδια ώρα, ο συνταγματάρχης Ιωάννης Λαδάς εξαπέλυε πιστές στο κίνημα δυνάμεις για να συλλάβουν το σύνολο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας.
Ο αιφνιδιασμός είχε πετύχει και το στρατιωτικό κίνημα είχε επικρατήσει, αναίμακτα μέχρι εκείνη την ώρα. Το πρωινό της 21ης Απριλίου του 1967, το ραδιόφωνο (ΕΙΡ) έπαιζε εμβατήρια ενώ ακούγονταν και τα πρώτα «Αποφασίζομεν και Διατάζομεν».
Το επόμενο βήμα της ηγεσίας των πραξικοπηματιών συνταγματαρχών ήταν να επισκεφτούν τα Ανάκτορα του Τατοΐου, όπου και ζήτησαν από το βασιλιά Κωνσταντίνο να ορκίσει την κυβέρνησή τους. Φυσικά όλη η περιοχή ήταν περικυκλωμένη από τανκς, έτσι ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε αντίδραση. Ο βασιλιάς, για «να μη χυθεί αίμα ελληνικό», επέλεξε να συνεργαστεί και να ορκίσει την κυβέρνηση.
Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι γνωστά. Ακολούθησαν η κατάργηση των στοιχειωδών ελευθεριών, οι φυλακές, οι εξορίες και τα βασανιστήρια, οι δολοφονίες των αντιπάλων του καθεστώτος, ο πνευματικός και πολιτιστικός μεσαίωνας, αλλά και η κυπριακή τραγωδία.
ΔΗΣΥ: Τραγική εμπειρία
Με την ευκαιρία αυτή ο Δημοκρατικός Συναγερμός σε διακήρυξή του αναφέρει ότι «το άφρον πραξικόπημα των συνταγματαρχών της 21ης Απριλίου 1967 δεν οδήγησε μόνο στην κατάλυση της δημοκρατίας και στην επιβολή ενός τυραννικού καθεστώτος στην Ελλάδα, αλλά ταυτόχρονα συνετέλεσε και στην κυπριακή τραγωδία του 1974».
Ο ΔΗΣΥ αναφέρει ότι «η αποδυνάμωση της άμυνας της Κύπρου με την απομάκρυνση της ελληνικής μεραρχίας το 1967 και το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 αποτελούν τις εγκληματικές πράξεις της στρατιωτικής χούντας των Αθηνών, που άνοιξαν διάπλατα την κερκόπορτα στον τουρκικό επεκτατισμό που καραδοκούσε».
Καταλήγοντας ο ΔΗΣΥ αναφέρει ότι «σε αυτές τις δύσκολες και κρίσιμες στιγμές που διέρχεται ο τόπος και γενικότερα ο Ελληνισμός, η τραγική εμπειρία της χούντας των Αθηνών δημιουργεί την απαιτούμενη αναγκαιότητα για επικράτηση της εθνικής ομοψυχίας και του απόλυτου σεβασμού στη δημοκρατία».
Το ΑΚΕΛ
Το ΑΚΕΛ, καταδικάζοντας το πραξικόπημα των συνταγματαρχών στην Ελλάδα, επικαλείται το πόρισμα της κυπριακής Βουλής για το Φάκελο της Κύπρου και αναφέρει ότι ένας από τους κύριους στόχους του χουντικού πραξικοπήματος ήταν και το ξεπούλημα της Κύπρου. Στη διακήρυξη του ΑΚΕΛ αναφέρονται και τα ακόλουθα: «Τιμούμε τους δημοκράτες αντιστασιακούς στην Ελλάδα και στην Κύπρο, που αγωνίστηκαν ενάντια στη χούντα και πολλοί απ’ αυτούς θυσιάστηκαν για τη δημοκρατία και την ελευθερία», συνεχίζει το ΑΚΕΛ, και εκφράζει ευγνωμοσύνη προς τον ελληνικό λαό, τις δημοκρατικές κυβερνήσεις και τον πολιτικό κόσμο της χώρας που διαχρονικά στέκονται δίπλα στην Κύπρο, αλληλέγγυοι στον αγώνα που διεξάγει για δικαίωση.
Το ΔΗΚΟ
Στη δική του ανακοίνωση το ΔΗΚΟ αναφέρει ότι «η 21η Απριλίου 1967 αποτελεί την πιο μαύρη σελίδα της σύγχρονης ιστορίας της Ελλάδας. 44 χρόνια μετά, το Δημοκρατικό Κόμμα, μαζί με ολόκληρο τον Ελληνισμό, καταδικάζει για ακόμα μια φορά το χουντικό πραξικόπημα που οδήγησε την Ελλάδα στην εφτάχρονη δικτατορία». «Η δικτατορία κατέρρευσε υπό το βάρος των συνεπειών του δίδυμου εγκλήματος, του προδοτικού πραξικοπήματος και της βάρβαρης τουρκικής εισβολής σε βάρος της Κύπρου», προσθέτει η ανακοίνωση.
Η ΕΔΕΚ
Το ΚΣ ΕΔΕΚ, με την ευκαιρία της θλιβερής επετείου, καταδικάζει το πραξικόπημα που βύθισε την Ελλάδα στο σκοτάδι της δικτατορίας για εφτά ολόκληρα χρόνια και οδήγησε στην εθνική τραγωδία του 1974. «Μια τραγωδία», αναφέρει ανακοίνωση του Κινήματος, «της οποίας τις συνέπειες εξακολουθεί και σήμερα να βιώνει ο κυπριακός λαός με την τουρκική κατοχή του 37% της πατρίδας μας και το βιασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών».
Αυτά τα τραγικά γεγονότα στιγματίζονται από μια ακόμη πιο τραγική επικαιρότητα αφου ακόμη και εκείνο το καθεστώς της δικτατορίας πέραν όσων έκανε παρέδωσε μηδενικό χρέος ενώ βλέπουμε που καταλήξαμε σήμερα με τους αιρετούς εκπροσώπους μας,να επιβάλλουν μια έμμεση 'οικονομική' δικτατορία στους Έλληνες
ΑπάντησηΔιαγραφή