Ποτέ άλλοτε η καρέκλα του υπουργού Οικονομικών δεν ήταν τόσο ηλεκτρική.
Ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου δικαιούται μιας συμπόνιας. Σε πολιτικό και ανθρώπινο επίπεδο. Κανένας προκάτοχός του στη μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας δεν πήρε στα χέρια του μια τέτοια καυτή πατάτα, της παρ' ολίγον χρεοκοπίας. Τραβάει μεγάλο κουπί. Θα πρέπει να του αναγνωριστεί η σκληρή προσπάθεια που καταβάλει, γιατί το παλεύει.
Επαινος του αξίζει και για την αξιοπρόσεκτη αντοχή που επιδεικνύει στις επιθέσεις που δέχεται πανταχόθεν: προσωπικές, συντροφικές, πολιτικές, εντός και εκτός. Μεγάλο προσόν η ηπιότητα του χαρακτήρα του. Οπως και η αξιοθαύμαστη ψυχραιμία του. Ασπίδες αυτοπροστασίας για τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών στις μέρες μας, έτσι που οι δείκτες της αισιοδοξίας και της απαισιοδοξίας, της προοπτικής και της αβεβαιότητας εναλλάσσονται με συχνότητα ημερών ή και ωρών. Εχει επίσης κι έναν αέρα ευρωπαϊκό. Η τρόικα δύσκολα θα έβρισκε τέτοιο συνομιλητή.
Αλλά χάνει στο αποτέλεσμα ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου. Τουλάχιστον αυτό έχει συμβεί στους πρώτους 18 μήνες της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ολες οι διακηρύξεις ότι δεν μπορούν να σηκώσουν άλλο βάρος οι αδύναμοι έχουν μείνει στη θεωρία. Ο κ. Παπακωνσταντίνου δεν είναι ο... κακός νεοφιλελεύθερος. Δεν πέτυχε όμως να κάνει πράξη τη ρήση του Αριστοτέλη «δεν υπάρχει τίποτε πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των ανίσων». Η μετρο-λαγνεία που χαρακτηρίζει την οικονομική πολιτική σπρώχνει στην εξάντληση τα μικρομεσαία στρώματα. «Οι πλούσιοι συνεχίζουν να μην πληρώνουν τους φόρους τους» δήλωσε και ο επικεφαλής του ΔΝΤ Στρος-Καν, προχθές.
Είναι το «κόκκινο πανί» για τους συντρόφους του στο ΠΑΣΟΚ ο υπουργός Οικονομικών. Τρομάζει τους βουλευτές το πολιτικό κόστος και ο κίνδυνος να έρθουν σε διάσταση με τη βάση των ψηφοφόρων τους. Την περασμένη Πέμπτη πέρασε δύσκολες στιγμές στον Κοινοβουλευτικό Τομέα Οικονομικών, όπου παρουσίασε το νομοσχέδιο για τα «φρουτάκια». Δέχθηκε πυρ ομαδόν. «Αυτό με ξεπερνάει, θα το πάω στον πρωθυπουργό» είπε.
Δεν ήταν τα «φρουτάκια» το χειρότερο που έχει κάνει, πάντως, αυτή η κυβέρνηση. Πού ήταν όλοι αυτοί οι «αντάρτες» όταν ανατρεπόταν το σύμπαν; Οταν εν μια νυκτί, χάνονταν μισθολογικά, εργασιακά, ασφαλιστικά κεκτημένα δεκαετιών; Ηταν στη Βουλή και υπερψήφιζαν. Ο στόχος τους επομένως δεν ήταν η κυβέρνηση, αλλά ο ίδιος ο Παπακωνσταντίνου. Εκείνον ήθελαν να χτυπήσουν. Και να στείλουν ένα μήνυμα και στον Παπανδρέου ότι η ανοχή τους εξαντλείται.
Ενα άλλο θέμα του Γιώργου Παπακωνσταντίνου είναι ότι δεν λέει όλη την αλήθεια. Εξωραΐζει τις καταστάσεις. Παρουσιάζει το ποτήρι μισογεμάτο και μετά έρχονται τα επίσημα στοιχεία και τον διαψεύδουν παταγωδώς. Παρ' όλ' αυτά επιμένει στην αδιέξοδη πολιτική. Καταγγέλλει τις «σειρήνες της καταστροφολογίας» που όμως επιβεβαιώνονται. «Ναι, υπάρχουν και άλλοι δρόμοι από αυτούς που έχουμε πάρει» είπε σε ομιλία του (5/4/2011). «Απλώς οι άλλοι δρόμοι δεν οδηγούν πουθενά, πέρα από τη χρεοκοπία και την περιθωριοποίηση».
Πέφτει και σε αντιφάσεις. Στην αρχή έλεγε ότι η Ελλάδα θα βγει στις αγορές το β' εξάμηνο του 2011. Μετά το μετέθεσε στο 2012, οπότε θα αρχίσει και η ανάπτυξη όπως τόνιζε. Προχθές στους «Financial Times» είπε ότι «δεν μπορεί να γίνει μία εκτίμηση πριν το καλοκαίρι και πριν οριστικοποιηθεί η συμφωνία για τη βοήθεια στην Πορτογαλία».
Δεν τον στηρίζουν ούτε οι υπουργοί. «Πολιτική είναι η τέχνη τού να μοιράζεις μια πίτα με τέτοιο τρόπο ώστε να πιστεύει ο καθένας ότι έχει πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι» έγραψε οΓερμανός πρώην καγκελάριος Λούντβιχ Ερχαρντ (1963-1966). Ο Παπακωνσταντίνου σχεδόν όλους τους έχει δυσαρεστημένους. Οχι γιατί η πίτα είναι πλέον μικρή, αλλά γιατί δεν έκοψε τα σωστά κομμάτια.
Δεν έχει συμμάχους. Ανεβαίνει τον Γολγοθά του μόνος. Ο πρωθυπουργός βέβαια τον στηρίζει. Δεν θέλει να τον αλλάξει. Οταν όμως ο κλοιός της αμφισβήτησης θα αρχίσει να απειλεί τον ίδιο τον Γιώργο Παπανδρέου, κανείς δεν μπορεί να βεβαιώσει ότι θα κλείσει τα αυτιά του σ' αυτούς που θα φωνάζουν για τον υπουργό Οικονομικών «άρον άρον σταύρωσον αυτόν»...
Τα αγκάθια, μετά το Πάσχα
Μια εξωραϊσμένη εικόνα έδωσε ο πρωθυπουργός στο υπουργικό συμβούλιο που συνεδρίασε για την παρουσίαση του μεσοπρόθεσμου δημοσιονομικού προγράμματος 2012-2015, ύψους 22 δισεκατομμυρίων ευρώ, που ανοίγει το δρόμο σε νέα επαχθή μέτρα. Ανέφερε κάποια νούμερα, για παράδειγμα ότι οι δαπάνες του κράτους θα μειωθούν από 53% του ΑΕΠ το 2009 σε 44% το 2015. Δεν εξήγησε όμως ότι η μείωση αυτή θα οδηγήσει σε νέες περικοπές- σοκ σε μισθούς, πλήγμα στην κοινωνική πολιτική, ιδιωτικοποιήσεις που θα προσκρούσουν στο βαθύ ΠΑΣΟΚ κ.λπ. Αφησε τα αγκάθια απέξω. Προφανώς, για να περάσουν οι σύντροφοι ένα κάπως ήσυχο Πάσχα...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου