Δημοκρατία , Αξιοκρατία , Κοινωνική Δικαιοσύνη και Πράσινα Αλογα !!!!!

Είναι πασιφανές πως τα τελευταία χρόνια, συνάδελφοι, ο πολιτικός κόσμος και το πολιτικό σύστημα καταγράφουν μια φθίνουσα πορεία .Οι νέοι απαξιούν για την πολιτική και εμφανίζουν «τάσεις φυγής» απο την πολιτική πραγματικότητα .Με άλλα λόγια,έχει δημιουργηθεί ένα αρνητικό φάσμα στην κοινωνία μας,το οποίο απομακρύνει τους ανθρώπους απο την πολιτική δραστηριότητα και τον πολιτικό στίβο.Αυτή η τάση οφείλεται,κατά την άποψη μου, στο γεγονός πως η εμπιστοσύνη των ανθρώπων απέναντι στους πολιτικούς φορείς του τόπου μας έχει κλονιστεί ανεπανόρθωτα.Είναι σε θέση η πολιτική να επανορθώσει?Μπορούν οι πολιτικοί να επανεμπνέυσουν στο λαό εμπιστοσύνη?Είναι δυνατόν να αποφευχθεί ο πολιτικός μαρασμός?Θα ήθελα πολύ να απαντήσω καταφατικά σε αυτά τα ερωτήματα και να βλέπω αισιόδοξα το μέλλον που διαγράφεται μπροστά μας.Ωστόσο υπάρχουν ορισμένα «μελανά» σημεία στο <πολιτικό γίγνεσθαι> τα οποία φρενάρουν την αισιόδοξη ματιά μου προς την πολιτική κατάσταση του τόπου μας.Ένα απο αυτά είναι ο περίφημος νόμος «περι κομματικής πειθαρχίας».Για να καταστώ σαφής,αρχικά,σκόπιμο θεωρώ να αναφέρω το περιεχόμενο του παραπάνω νόμου:  «Κάθε μέλος του εκάστοτε κυβερνητικού σχηματισμού οφείλει να υπερψηφίσει τους προτινόμενους νόμους χωρίς να έχει το δικαίωμα διαφοροποιήσης από την επίσημη γραμμή -ούτε καν αδικαιολόγητης απουσίας ή στάση ουδετερότητας («παρών»)ειδάλλως καταλήγει εκτός κόμματος με ωμή διαγραφή».Θεωρώ πως το περιεχόμενο μιλά απο μόνο του.Φαντάζει αδιανόητο και αντιφατικό να υφίσταται ένα τέτοιο νομικό πλαίσιο σε μια δημοκρατική και ευνομούμενη χώρα οπως η Ελλάδα .Αν το επεξεργαστούμε λίγο καλύτερα θα διαπιστώσουμε πως τα νομικά όρια στο συγκεκριμένο διάταγμα της νομοθεσίας «φάσκουν και αντιφάσκουν».Για να γίνω πιο συγκεκριμένος....Όταν εκλέγουμε εμείς,οι απλοί πολίτες,έναν πολιτικό να μας εκπροσωπήσει στο κοινοβούλιο αυτός μάχεται και πασχίζει να υπερασπιστεί  τα δικαιώματα της εκάστοτε περιοχής μας και να προβάλλει τις ανάγκες μας.Δεκτό.Τι γίνεται όμως τη δύσκολη στιγμή που το κόμμα τον καλεί σε «πειθαρχία»?Αναγκάζεται να εναρμονιστεί στις επιταγές  του αρχηγού του και στηρίζει με την ψήφο του.Δηλαδή ο αιρετός τοπικός άρχοντας υποστηρίζει τις πολιτικές επιταγές του κόμματος του ή εναντιώνεται σε κάτι που θεωρεί άδικο και αντικοινωνικό?Η ιστορία έχει δείξει πως όποιος τόλμησε να παραβεί την πειθαρχία την επόμενη μέρα αποτελούσε ξένο σώμα απο το εκάστοτε κυβερνητικό σχήμα.Αν αυτό ονομάζεται Δημοκρατία και ελευθερία βούλησης και επιλογής τότε “ Ή στραβός ειναι ο γιαλός ή στραβα αρμενίζουμε”.Λυπάμαι που οι ισσοροπίες στην κοινωνία και στην πολιτική έχουν χαθεί παντελώς.Φτάνουμε σε σημείο να εξάρουμε κάτι ως αξιοσημείωτο την στιγμή που έπρεπε  να είναι δεδομένο.Γι αυτό το λόγο,ας μην απορούμε για την οικονομική,την κοινωνική και την κρίση αρχών που βιώνουμε.Είναι απόρροια της κακής δόμησης και οργάνωσης του περίφημου κράτους δικαίου που εδώ και τόσα χρόνια συνθέτεται.Θέλω να τονίσω κλείνοντας,πως ορθό θα ήταν  οι πολιτικοί φορείς να κάνουν πρώτα την αυτοκριτική τους και να μην αντιμετωπίζουν τα φαινόμενα βίας και εγκληματικότητας ως «εξ’ ουρανού».Αν είχαμε δομήσει μια κοινωνία δίκαη , «καθαρή» και ομοιόμορφα ανεπτυγμένη η βία,το μίσος και η απέχθεια  θα είχαν γίνει δυναμη για δημιουργία,αλληλεγγύη και συναγωνισμό και το κράτος δικαίου δεν θα αποτελούσε «όνειρο θερινής νυκτός» αλλά απτή πραγματικότητα.

                                                                                                                         Λευτεράτος Θ.Σ Αλέξανδρος